Khadija: ‘Ik wil verder op het pad dat ik ben ingeslagen’

Khadija Mannan UAF Awards-3150

Khadija Mannan (Syrië, 1971) droomde van een leven als politieagent, maar het systeem in haar thuisland bepaalde anders. Jarenlang werkte ze op het vliegveld in Aleppo, waar ze teamleider was van een technisch team. Tot de oorlog een voorlopig einde maakte aan haar carrière. Sinds 2016 is ze in Nederland met haar gezin. Ondanks haar leeftijd – Khadija werd dit jaar vijftig – is ze vastberaden haar loopbaan voort te zetten. Bij de technische dienstverlener SPIE is ze inmiddels in de race voor een baan op de tekenafdeling. 

Khadija groeide op in een groot Koerdisch gezin met tien kinderen, waarvan zeven zussen. Zij is de enige van de meisjes die een opleiding afrondde. Khadija: ‘Voor ons was een rol in het huishouden weggelegd. Maar ik was de beste van mijn klas, ik haalde hoge cijfers. Mijn vader vond het zonde als ik daar niets mee zou doen. Hij maakte een uitzondering voor mij.’ 

De droom van Khadija: politieagent worden. Maar het systeem bepaalde anders. ‘Zo’n baan was uitgesloten voor mij als vrouw. In Syrië bepalen je cijfers bovendien wat je gaat doen. Ik was goed in exacte vakken dus werd aangemeld voor een studie Werktuigbouwkunde. Aanvankelijk vond ik die gedwongen keuze moeilijk, maar toen ik eenmaal aan het idee gewend was kreeg ik er plezier in.’ 

Eenmaal afgestudeerd werkte Khadija jarenlang als teamleider op het vliegveld van Aleppo. Ze gaf leiding aan chauffeurs en aan personeel dat onderhoud aan machines pleegde. Ook daar werd ze geconfronteerd met de traditionele man-vrouw verhouding in Syrië. ‘Ik was de baas. Vooral de oude mannen vonden dat lastig. Ik zei: “Je moet het accepteren, ik ben hier engineer en niet je vrouw, zus of moeder. Dit is werk.” Na een paar maanden verstomden de protesten en accepteerden ze mij.’ 

De oorlog in Syrië maakte in 2012 voorlopig een einde aan het werkende leven van Khadija. ‘Het was veel te gevaarlijk om nog langer naar het vliegveld te gaan. Ik bleef thuis, eerst in de veronderstelling dat het voorbij zou gaan. Maar het werd steeds moeilijker, gevaarlijker en ingewikkelder. In 2014 vluchtten we naar een klein dorp in het noorden van Syrië, bij de grens met Turkije. Daar kwam het besef: we moeten hier weg.’ Eerst vluchtte haar man naar Nederland, een jaar later, in 2016, volgde Khadija en hun drie kinderen.  

De eerste twee jaar kregen we een uitkering van de gemeente. Daar zijn we dankbaar voor, maar we wilden ons geld liever zelf verdienen. Mijn man vond al snel een baan bij het groenbedrijf, maar de docenten van mijn taalschool moedigden mij aan om verder te studeren. Mijn man steunde me. Hij zei: “Kijk maar hoe ver je kunt komen. Als jij straks werkt en je verdient genoeg om ons te onderhouden ben ik aan de beurt.”

Khadija
khadija

Via een taaldocent komt Khadija in aanraking met het WOOW- leerwerktraject voor hoogopgeleide statushouders in de bouw- en installatietechniek van het UAF en Zuyd Hogeschool. ‘Dat traject was op mijn lijf geschreven. Natuurlijk had ik werkervaring, maar werk vinden in Nederland was desondanks lastig. Het helpt heel erg om hier iets officieels te doen. WOOW duurde één jaar, het was een mooie kans voor mij.’ 

Even, heel even maar, schoot het door Khadija’s hoofd om haar politiedroom alsnog waar te maken. ‘Ik ben vijftig jaar. Mijn taalniveau is niet goed genoeg en ik zou dan vier jaar moeten studeren. Ik durfde dat niet. Die tijd was vroeger, toen ik een twintiger was en het leven nog open lag. We hebben inmiddels drie kinderen en een verantwoordelijkheid.’ 

Khadija heeft het WOOW-traject inmiddels afgerond. Ze kijkt terug op een leerzaam jaar. ‘Ik heb twee tekenprogramma’s geleerd, Revit en Autocad, en veel opgestoken over de verduurzaming van Nederland. Daarnaast heb ik aan mijn taal gewerkt én een bedrijf van binnen gezien.’ 

Dat bedrijf is SPIE, een van de grootste technische dienstverleners van Nederland. Momenteel is ze er bezig aan haar tweede termijn, een werkervaringsperiode van drie maanden. Als het goed gaat krijgt ze een contract. Momenteel werkt ze op de engineeringafdeling en past ze haar opgedane kennis van het programma Revit (software voor bouwkundig ontwerp, red.) toe in de praktijk. 

‘Ik ben een beetje onzeker, want er is een groot verschil tussen mijn niveau en het niveau van mijn collega’s. Ik doe mijn best, maar ik weet niet of ik kans maak op een contract na deze periode. Ik krijg veel hulp en in het weekend en ‘s avonds kijk ik filmpjes over Revit op Youtube. Zo probeer ik zoveel mogelijk bij te leren. Als het lukt en ik krijg een contract dan ben ik heel trots op mezelf. Als het niet lukt: helaas. Dan komt het WOOW-jaar en de ervaring die ik bij SPIE heb opgedaan hopelijk van pas bij mijn zoektocht naar een baan. Ik wil verder op het pad dat ik ben ingeslagen. Het tekenen bevalt me goed, het is mooi en rustig werk dat past bij mijn situatie en leeftijd.’ 

UAF-Award 2021

Ieder jaar reiken we de UAF-Award uit aan de uitblinker van het jaar. Met de verkiezing vraagt het UAF aandacht voor het potentieel en het doorzettingsvermogen van gevluchte studenten en professionals die hier aan hun toekomst werken.

Khadija was een van de zes genomineerden die zich onderscheidde door haar studie- en werkprestatie en haar inzet voor de samenleving. Bekijk haar nominatievideo hieronder. 

Talent mag niet verloren gaan

Geef gevluchte studenten en professionals zoals Khadija de kans zich te ontwikkelen. Met jouw donatie maak jij voor hen een wereld van verschil. 

Help jij vluchtelingen op weg?

Misschien vind je dit ook interessant

Het UAF helpen kan op veel manieren

Dankzij de betrokkenheid en steun van 27.000 gevers kunnen wij jaarlijks bijna vierduizend vluchtelingen begeleiden bij studie en werk. Help jij ook mee? 

Het laatste nieuws in je inbox?

Ruim 16.000 mensen gingen je voor! Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang elke zes weken het laatste nieuws en inspirerende verhalen van gevluchte studenten en professionals. Zo ben je altijd als eerste op de hoogte!

Hidden
Optin nieuwsbrief

Deel dit artikel via:

WhatsApp
LinkedIn
Facebook
Twitter