Fatih verstuurde tachtig sollicitaties. Zonder succes.

Fatih

Tachtig sollicitaties verstuurde de gevluchte wetenschapper Fatih (43) uit Turkije. Zonder succes. Hij heeft een gezin met jonge kinderen en is niet het type om op zijn handen te zitten. Na overleg met het UAF gooide hij het roer om. 

Vanaf jonge leeftijd weet Fatih: de academische wereld is mijn plek. Hij studeerde politicologie. ‘In een democratie worden problemen opgelost.’ Hij promoveerde aan de universiteit van Istanbul. De titel van zijn promotieonderzoek: EU Border Management within the Frame of Security Theories. Omdat de banen niet voor het oprapen lagen belandde Fatih in zijn zoektocht naar werk in de publieke sector. Hij gaf er les, werkte aan integratie- en veiligheidsprojecten en schreef mee aan artikelen en publicaties. 

‘Hier zijn we vrij, dat is het allerbelangrijkste’

Hij was tevreden, tot hij geconfronteerd werd met verschillende wantoestanden in zijn land. Hij uitte openlijk zijn mening hierover en vluchtte onder dreiging uiteindelijk noodgedwongen. ‘Ik had twee opties: wegkijken of weggaan.’ Dat was in 2019. Nu zit hij rustig op de bank in een gesplitste tussenwoning in Zwolle. Zijn dochter en vrouw zijn naar basketbaltraining, zijn zoontje speelt bij de buren. Hij glimlacht tevreden. ‘Hier zijn we vrij, dat is het allerbelangrijkste.’ 

Sinds de zomer werkt hij bij de Hogeschool van Amsterdam. Niet als wetenschapper, maar als IT-consultant. Er ging een intensieve opleiding van een half jaar aan vooraf. Rechtstreeks contact met studenten en collega-wetenschappers heeft hij nu niet, toch is hij blij. Fatih: ‘Indirect draag ik bij aan de ontwikkeling van kennis en dus aan de toekomst van de maatschappij.’  

Tachtig keer solliciteerde hij op uiteenlopende rollen in de academische wereld. Bij banen op wetenschappelijk niveau kreeg hij te horen: ‘Je Nederlands is nog niet goed genoeg.’ In andere gevallen klonk het: ‘Je bent overgekwalificeerd.’ Fatih schreef zich ook in voor het Hestiaprogramma, waarin gevluchte wetenschappers de kans krijgen om mee te werken aan lopende onderzoeksprojecten in Nederland. Maar de behandeling van zijn aanvraag nam te veel tijd in beslag. Daar wilde hij niet op wachten. ‘Ik heb jonge kinderen. Ik wil van waarde zijn en gewoon belasting betalen, zoals alle mensen. Het is onzin om thuis te blijven.’ In samenspraak met het UAF kwam hij tot de keuze om het roer om te gooien, de IT in. ‘Ik ben dankbaar voor deze kans.’  

‘Ik beschouw mijn leven in Nederland als een tweede kans’

Fatih

Nu werkt hij vier dagen per week als IT-consultant. Op de vijfde dag is hij onderzoeker aan de Hogeschool Utrecht. Fatih houdt zich bezig met projecten rondom sport en bewegen en duurzame (arbeids)participatie van nieuwkomers. Hij glimlacht meteen als het ter sprake komt. ‘Met mijn wetenschappelijke achtergrond kan ik er iets betekenen. Bovendien ken ik de doelgroep en hun uitdagingen.’ 

Over zijn toekomst is Fatih optimistisch. ‘Ik beschouw mijn leven in Nederland als een tweede kans. Die wil ik op een goede manier benutten. Op de lange termijn zou ik graag professor worden, maar het is moeilijk. Gelukkig heb ik nu twee leuke banen in een omgeving waar mijn hart ligt.’ 

Talent mag niet verloren gaan

Geef gevluchte wetenschappers zoals Fatih de kans zich te ontwikkelen. Met jouw donatie maak jij voor hen een wereld van verschil. 

Help jij vluchtelingen op weg?

Misschien vind je dit ook interessant

Het UAF helpen kan op veel manieren

Dankzij de betrokkenheid en steun van 27.000 gevers kunnen wij jaarlijks duizenden vluchtelingen begeleiden bij studie en werk. Help jij ook mee? 

Het laatste nieuws in je inbox?

Ruim 16.000 mensen gingen je voor! Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang elke zes weken het laatste nieuws en inspirerende verhalen van gevluchte studenten en professionals. Zo ben je altijd als eerste op de hoogte!

Hidden
Optin nieuwsbrief

Deel dit artikel via:

WhatsApp
LinkedIn
Facebook
X