<img height="1" width="1" style="display:none" src="https://www.facebook.com/tr?id=543988056270869&ev=PageView&noscript=1"/> Magda: ‘Ik voelde me als een kind in een snoepwinkel’ - UAF

Magda: ‘Ik voelde me als een kind in een snoepwinkel’

Auteur:Job Hulsman
Datum:9. 25. 2020
Leestijd:4 minuten

Op Diversity Day (6 oktober) ondertekenen NS en het UAF een nieuwe overeenkomst. Daarmee wordt een vervolg gegeven aan de succesvolle samenwerking die vijf jaar geleden begon en die gevluchte professionals de kans geeft om werkervaring op te doen bij een van Nederlands grootste werkgevers. Om het heugelijke feit te vieren vroegen we aan vijf voormalig deelnemers van het gezamenlijke programma: wat heeft de werkervaringsplek bij NS je opgeleverd? Vandaag: Magda Majijan, 32 jaar, van Armeense komaf.

Magda, wat deed je op het gebied van studie en werk voor je je thuisland verliet?

‘Weinig, haha! Ik was twaalf jaar toen we vluchtten en ben tot die tijd niet naar school geweest. We zaten vooral ondergedoken. Van mijn moeder leerde ik een beetje Armeens en Russisch, dat was het wel. Ik kon niet rekenen, helemaal niets. Ik was al blij dat we nog leefden.’

‘Bij zo’n grote organisatie als de NS heeft iedere afdeling, iedere entiteit, een eigen cultuur’

Met welke doelen en dromen probeerde je je leven in Nederland op te bouwen? 

‘Van dromen was nauwelijks sprake. Ik verlangde vooral naar veiligheid en wilde weleens naar school. Maar goed, dat ging allemaal niet vanzelf. Armenië werd beschouwd als een veilig land, waardoor we negen jaar hebben gewacht op onze papieren. We trokken van asielzoekerscentrum naar asielzoekerscentrum. Tot mijn vijftiende was ik leerplichtig, waardoor ik hier en daar wel wat scholing heb gehad. Maar het was heel chaotisch allemaal. Met dank aan het generaal pardon hebben we uiteindelijk toch een verblijfsvergunning gekregen. Ik was toen twintig jaar en ben alsnog gaan studeren. Eerst een schakeljaar in Utrecht, vervolgens de lerarenopleiding Spaans, daarna Europese Studies aan de Universiteit van Amsterdam en ik heb ook nog een master Publiek Beleid gedaan. Toen kwam het werken. Dat bleek ingewikkeld, want ik heb een andere achtergrond. Via het UAF, waar ik al cliënt was toen ik studeerde, ben ik bij NS terecht gekomen.’

Waar moest je aan wennen toen je bij NS begon?

‘De cultuur. Ieder bedrijf heeft zijn een eigen cultuur, maar bij zo’n grote organisatie als NS heeft iedere afdeling ook nog eens een eigen cultuur. Ik dacht bijvoorbeeld dat Nederlanders direct waren, maar dat bleek op mijn afdeling mee te vallen. Ik ben een prater en vraag alles wat in me opkomt, haha! Het zorgde soms voor scheve gezichten. Waar ik ook aan moest wennen: de structuur. Als treinreiziger heb je geen idee wat voor een immense organisatie er schuilgaat achter die treinen.’

‘Dat ik NS op mijn cv kan zetten heeft me geholpen bij mijn sollicitaties’

Wat heeft de werkervaringsplek je opgeleverd?

‘Allereerst veel vrijheid om te ontdekken. In negen maanden heb ik zoveel mogelijk geprobeerd te doen en te zien. Ik heb bij de klantenservice rondgekeken, klanttevredenheidsonderzoek gedaan op Schiphol en ga zo maar door. Ik kreeg de kans om in de keuken te kijken en heb die kans aangegrepen. Ik voelde me soms net een kind in een snoepwinkel. Omdat je bij NS de kans krijgt om intern te solliciteren ben ik gaan zoeken naar een leuke plek. De recruitmentafdeling leek me wel wat, maar daar adviseerden ze mij om eerst elders bij een gespecialiseerd bureau ervaring op te doen. Ze brachten me in contact met Maandag, die me weer koppelden aan Unique. Daar ben ik aan de slag gegaan. Na een periode bij Huxley werk ik inmiddels als Talent Acquisition Specialist voor TMF, een grote dienstverlener. Het feit dat ik NS op mijn cv kan zetten heeft me zeker geholpen bij mijn sollicitaties. Maar ook het netwerk, de mensen die ik heb leren kennen. Ik heb me altijd heel welkom gevoeld bij de NS en als vluchteling is dat geen verkeerde ervaring. Sommige collega’s van toen zijn nog steeds vrienden.’

Waar droom je op dit moment van?

‘De mensen die ik ken die een vergelijkbare weg hebben afgelegd als ik zijn lang niet allemaal goed terecht gekomen. Sterker nog: ik kan ze op één hand tellen. Dat ik uiteindelijk een Nederlands paspoort heb weten te bemachtigen stemt me blij. De baan die ik nu heb past bovendien bij mij. Het is klantgericht werk. Eigenlijk hoop ik gewoon zoveel mogelijk mensen te kunnen helpen aan een passende baan. Als dat lukt ben ik blij.’

Het UAF werft en selecteert geschikte kandidaten voor een werkervaringsplaats bij NS. Wij zijn sparringpartner voor de werkgever/leidinggevenden over individuele kandidaten en wij bieden loopbaanbegeleiding aan geplaatste kandidaten gedurende de werkervaringsplek van 9 maanden. Ook gaan wij op zoek naar een vervolgstap binnen of buiten NS met de kandidaat.

 

Interview: Job Hulsman
Foto: Suzanne Blanchard


Deel dit artikel: