Het jonge stel Rawan (31) en Laith (33) was vastbesloten om hun leven in Nederland opnieuw op te bouwen. Maar ondanks hun opleidingen en ambities kregen ze keer op keer te horen wat níét mogelijk was. ‘Het leek alsof niemand geloofde in ons plan, behalve het UAF.’
Laith en Rawan behoren tot de druzen, een religieuze minderheid die in Syrië geregeld te maken krijgt met discriminatie, onveiligheid en geweld als gevolg van het aanhoudende conflict. In hun regio nam het geweld de afgelopen jaren toe, waarbij dorpen werden aangevallen en burgers het doelwit werden. Laith vertelt hoe mensen moesten vluchten en familieleden gevaar liepen: leven in veiligheid was simpelweg niet meer mogelijk. Die voortdurende dreiging dwong hen uiteindelijk om hun toekomst buiten Syrië te zoeken.
In Syrië behaalde zowel Rawan als Laith een wo-diploma civiele techniek. In Nederland willen ze dolgraag op hun eigen niveau aan de slag. Maar hun diploma wordt hier anders gewaardeerd. Laith stuurt tientallen sollicitaties, zonder succes. Ze beseffen dat ze zich verder moeten ontwikkelen willen ze kans maken op een baan die aansluit bij hun expertise. Dat betekent: opnieuw beginnen met taal, studie en netwerk. Laith oriënteert zich op een masteropleiding Civiele Techniek aan de TU Delft, Rawan richt haar pijlen op een master Built Environment aan de TU Eindhoven.
‘Ik dacht: als ik blijf wachten, gebeurt er niets’
Laith en Rawan besluiten het tempo hoog te houden. Rawan legt zich toe op haar inburgering en volgt intensieve taallessen. Ook Laith haalt binnen korte tijd het benodigde taalniveau C1 en bereidt zich voor op toelating tot de TU Delft. ‘Ik dacht: als ik blijf wachten, gebeurt er niets. Ik wilde zo snel mogelijk beginnen. Niet nog een jaar wachten,’ zegt hij.
Het lukt: Laith wordt toegelaten tot de TU Delft. Maar vlak voor de start van het academische jaar krijgt hij slecht nieuws: ondanks een eerdere toezegging laat de gemeente weten dat zijn uitkering die maand zal stoppen, omdat hij gaat studeren. Daarmee ontstaat plotseling grote financiële onzekerheid. ‘De gemeente zei dat ik maar een baan moest zoeken. Maar binnen een paar weken werk vinden, zonder netwerk en met beperkte taalvaardigheid, dat is echt heel lastig,’ vertelt Laith over die frustrerende periode. ‘Niemand geloofde echt in ons plan. Alsof we ‘lekker’ wilden gaan studeren om maar niet te hoeven werken. Terwijl wij juist wilden investeren in onze toekomst.’ Ondanks de tegenslag blijft het stel volhouden. Studeren, taallessen volgen, daarnaast werken waar mogelijk.
Steun maakt verschil
Juist in die onzekere periode kunnen Laith en Rawan rekenen op de steun van het UAF. Niet alleen financieel, maar ook moreel. Ze worden ondersteund door dezelfde trajectbegeleider: Carine. Laith herinnert zich glimlachend dat Carine tegen hem zei: ‘Maak je geen zorgen, we gaan het regelen. Focus jij je nou maar op je studie.’ ‘Dat gaf veel rust,’ zegt Laith. ‘En het feit dat ze bij mijn diploma-uitreiking aanwezig was, betekende heel veel voor me.’
Ook voor Rawan is de begeleiding van Carine essentieel. Zij krijgt te maken met extra drempels rondom toelatingseisen en toetsen. Het UAF financiert een voorbereidingscursus voor de IELTS-toets en Carine ondersteunt Rawan bij contacten met de universiteit. ‘Geef haar een kans, zij gaat hard studeren,’ houdt Carine de universiteit voor. Wanneer er vragen ontstaan over toetsresultaten en toelatingsvoorwaarden, trekt Carine meerdere keren aan de bel en denkt zij mee over mogelijke oplossingen. ‘Zonder de ondersteuning van het UAF was het bijna onmogelijk geweest,’ zegt Rawan. ‘Ik heb heel veel aan Carine gehad.’
‘Het feit dat Carine bij mijn diploma-uitreiking aanwezig was, betekende heel veel voor me.’
Van onzekerheid naar perspectief
Inmiddels werkt Laith bij een ingenieursbedrijf en heeft hij een vast contract. ‘Nu heb ik een mooie baan, een goed salaris. Ik draag bij aan de Nederlandse samenleving. Dan zie je dat studeren de juiste keuze was,’ zegt hij.
Rawan is nog bezig met haar master. ‘Het is wel pittig,’ zegt ze eerlijk. ‘Thuis spreken we Arabisch, ik studeer in het Engels en ik leer Nederlands in mijn vrije tijd.’ Maar haar studie verloopt voorspoedig en ze ziet de toekomst met vertrouwen tegemoet. Ook is ze van plan om zich aan te sluiten bij een studievereniging, waar ze waardevolle contacten hoopt op te doen.
Investeren loont
Wat Laith en Rawan opvalt, is hoe verschillend de kansen per gemeente zijn. ‘Het maakt enorm uit waar je woont of je steun krijgt van de gemeente, en wat de mogelijkheden zijn,’ zegt Laith. Het stel pleit voor meer langetermijndenken: ‘Als je investeert in studie, krijg je dat terug. In werk, belasting en bijdrage aan de samenleving.’
Terugkijkend overheerst dankbaarheid. ‘Zonder steun van het UAF hadden we dit niet gekund,’ zegt Rawan. Laith vult aan: ‘Het belangrijkste was dat er iemand was die in ons geloofde.’
Laat gevlucht talent bloeien
Geef gevluchte studenten, professionals en wetenschappers de kans zich te ontwikkelen. Met jouw donatie maak jij voor hen een wereld van verschil.
