Hamid: ‘Het UAF was als een engel op mijn schouder’ 

Hamid

Van ingenieur in Kabul tot een carrière bij de Nederlandse overheid: Hamid moest alles opnieuw opbouwen. Met doorzettingsvermogen, scherpe keuzes, maar ook een dikke huid, vond hij zijn weg. Met die levenservaring wil hij nu andere vluchteling-studenten helpen om hun weg te vinden. ‘Het UAF heeft mij geholpen mijn leven weer op te bouwen; dan wil je iets terugdoen.’ 

Hamid Azimi is 59 jaar, vader van drie zoons en trotse opa van twee jonge kleinkinderen. Hij groeide op in Kabul, de hoofdstad van Afghanistan. Daar volgde hij een civieltechnische opleiding en werkte hij bij verschillende instanties. Ingenieur zijn was – en is – zijn identiteit.

Ruim dertig jaar geleden moest Hamid naar Nederland vluchten. ‘Mijn eerste woonplaats hier was een klein dorp in Zuid-Limburg. Dat was een enorme overgang,’ vertelt hij. ‘Van een bruisende stad naar een plek waar overdag nauwelijks mensen op straat zijn.’ Toch bleek juist die omgeving achteraf een belangrijke sleutel tot zijn integratie. ‘In zo’n klein dorp kom je automatisch in contact met Nederlanders, je móét de taal leren en je wordt gestimuleerd om je plek te vinden.’

De Nederlandse taal stond vanaf het begin centraal. Hamid volgde een intensieve schakelklas in Maastricht en behaalde binnen acht maanden een hoog taalniveau. ‘Als je hier wilt studeren en werken op niveau, moet je de taal goed beheersen. Ik ben er trots op dat het me zo snel is gelukt.’

 

Een moeilijke keuze

Hoewel zijn opleiding uit Afghanistan deels werd erkend, mocht Hamid niet direct doorstuderen aan de universiteit. Hij werd wel toegelaten tot een technische universiteit, maar de gemeente gaf geen toestemming om met behoud van uitkering te studeren. ‘Dat was een enorme teleurstelling. Ik was gefrustreerd en boos,’ zegt Hamid.

In die periode kwam Stichting voor Vluchteling-Studenten UAF in beeld. ‘Het UAF was echt een engel op mijn schouder,’ zegt Hamid. ‘De organisatie hielp mij door een heel moeilijke fase heen, niet alleen financieel, maar ook mentaal.’ Samen werd gekeken naar wat wél mogelijk was. Uiteindelijk besloot Hamid een aangepaste Hbo-opleiding te volgen in plaats van een universitaire. ‘Dat was slikken, maar ook een kans.’

Hij behaalde zijn diploma aan de Hogeschool in Limburg en trad vrijwel direct in dienst bij dezelfde gemeente die hem eerder had afgeraden te studeren. Eerst als projectleider openbare ruimte, later als senior projectleider en projectmanager bij onder andere de gemeente ‘s-Hertogenbosch.

 

Carrière én maatschappelijke inzet

In 2020 maakt Hamid de overstap naar de Rijkswaterstaat als technisch manager, waar hij een team aanstuurt.

Daarnaast zet hij zich al jarenlang extra in voor anderen. Hij richtte een eigen bureau op voor tolkwerk, coaching en participatie, en werkte voor onder meer rechtbanken, politie, gezondheidsinstanties, scholen en advocaten. ‘De laatste jaren doe ik dat minder,’ zegt hij. ‘Ik wil ook tijd hebben voor mijn gezin en mijn kleinkinderen.’

 

Teruggeven wat je hebt gekregen

Hamid bleef ook na zijn opleiding betrokken bij het UAF. Jarenlang was hij in het UAF-Alumni-Netwerk actief als ambassadeur en coach voor nieuwkomers.

‘Het voelde voor mij als een morele plicht. Het UAF heeft mij geholpen mijn leven weer op te bouwen; dan wil je iets terugdoen.’

Hamid is open over de uitdagingen die hij onderweg tegenkwam. Werken in Nederland met een migratieachtergrond vraagt veerkracht, zeker op hogere posities. ‘Je moet een dikke huid hebben’, zegt hij. ‘Ik heb situaties meegemaakt die me diep raakten.’ Juist die levenservaring wil hij inzetten om anderen te ondersteunen. Tegelijkertijd is hij duidelijk over verantwoordelijkheid. ‘Kansen krijgen is geen vanzelfsprekendheid. Als je wilt studeren, moet je daar ook echt voor gaan. Met inzet, motivatie en respect voor de middelen die beschikbaar worden gesteld.’

 

Dankbaarheid en trots

Hamid is trots op wat hij heeft bereikt. Voor zichzelf en zijn gezin. Terugkijkend overheerst dankbaarheid. ‘Zonder het UAF had ik dit pad niet kunnen lopen. Dan had ik waarschijnlijk werk moeten doen ver onder mijn niveau.’

Laat gevlucht talent bloeien

Geef gevluchte studenten, professionals en wetenschappers de kans zich te ontwikkelen. Met jouw donatie maak jij voor hen een wereld van verschil. 

Misschien vind je dit ook interessant

Het UAF helpen kan op veel manieren

Dankzij de betrokkenheid en steun van 27.000 gevers kunnen wij jaarlijks duizenden vluchtelingen begeleiden bij studie en werk. Help jij ook mee? 

Deel dit artikel via:

Mis helemaal niets, schrijf je in voor onze nieuwsbrief​

Ruim 40.000 mensen gingen je voor!

Wat kun je verwachten in je mailbox?

  • Persoonlijke en inspirerende verhalen van gevluchte studenten en professionals
  • Praktische tips hoe jij kunt bijdragen
  • Het laatste nieuws en ontwikkelingen
  • Uitnodigingen voor onze evenementen
Dit veld is verborgen bij het bekijken van het formulier
Naam(Vereist)
Dit veld is verborgen bij het bekijken van het formulier
Optin nieuwsbrief