Amanuel vluchtte voor de oorlog. Helemaal alleen. In Nederland kende hij niemand, sprak de taal niet en begon vanaf nul. Nu doet hij promotieonderzoek en werkt hij aan technologie die levens kan redden.
Amanuel groeide op in de Tigray-regio in Ethiopië. Hij studeerde civiele techniek, haalde zijn master en werkte daarna drie jaar als taxateur bij een bank. Een vaste baan, een eigen inkomen. Een stabiel leven.
Dat veranderde in november 2020, toen er een oorlog uitbrak in Tigray die al snel omsloeg in een etnische zuivering. Meer dan een miljoen mensen uit zijn bevolkingsgroep werden gedood. Amanuel was zelf ook doelwit.
Zeven maanden leefde hij in een belegerde stad, zonder internet en zonder contact met de buitenwereld. Uiteindelijk wist hij te ontsnappen naar Addis Abeba. Maar ook daar was hij niet veilig en hij besloot het land te verlaten. Alleen, zonder zijn familie. In december 2021 kwam hij aan in Nederland.
Een frisse start
De asielprocedure was geen makkelijke periode, maar Amanuel bleef vooruitkijken:
'Ik dacht: hier ga ik niet dood. Dat was genoeg om verder te gaan.'
Eindelijk veilig begon hij na te denken over zijn toekomst en zocht hij contact met een aantal universiteiten. Aan de Universiteit Utrecht startte hij een master geofysica, een vakgebied dat onderzoekt wat er diep onder de aardoppervlakte gebeurt.
Via het UAF kreeg hij een begeleider die hem tijdens zijn studie ondersteunde en begeleiding bood bij het vinden van zijn weg op de Nederlandse arbeidsmarkt. ‘Zij hielp me niet alleen met mijn cv en sollicitaties, maar ook met het gevoel dat ik er echt bij hoorde. Dat ik serieus werd genomen.’
Onderzoek dat levens kan redden
Voor zijn scriptie werkte Amanuel bij TNO waar hij een computerprogramma trainde om kleine aardbevingen te herkennen. ‘Die zijn zo zwak dat ze bijna niet te onderscheiden zijn van gewoon achtergrondgeluid. Toch kunnen ze belangrijke informatie bevatten.’ Nu doet hij een promotieonderzoek van vier jaar en wil hij daarna als wetenschapper met AI aardbevingen en natuurrampen voorspellen. Naast zijn onderzoek werkt hij hard aan zijn Nederlands, niet omdat het verplicht is maar omdat hij écht mee wil doen. ‘Als je wilt integreren, heb je de taal nodig. Voor een goede baan, maar ook gewoon om erbij te horen.’ De grootste uitdaging? Zodra mensen horen dat je geen native speaker bent, schakelen ze over naar Engels. Hij lacht. ‘Maar ik blijf het proberen.’
Een boodschap aan anderen
Wat wil Amanuel meegeven aan andere nieuwkomers in Nederland?
‘Je denkt misschien dat studeren of een goede baan krijgen niet voor jou is. Dat het te moeilijk is. Maar er zijn kansen, en er zijn mensen die je willen helpen. Als je blijft proberen, kun je je dromen bereiken..’
Laat gevlucht talent bloeien
Geef gevluchte studenten, professionals en wetenschappers de kans zich te ontwikkelen. Met jouw donatie maak jij voor hen een wereld van verschil.
