Vijf jaar geleden kwam Seyfettin als politiek vluchteling vanuit Turkije naar Nederland. Alleen, onzeker over zijn toekomst en zonder de taal te spreken. Nu werkt hij als woonbegeleider bij het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA), organiseert hij sportactiviteiten en helpt hij mensen met een vluchtachtergrond hun weg te vinden naar studie, werk en begeleiding. Daarbij verwijst hij regelmatig door naar het UAF.
Toen Seyfettin in Nederland aankwam, wist hij één ding zeker: als hij hier een nieuw leven wilde opbouwen, moest hij contact maken met mensen om hem heen. Om dat te bereiken, deed hij veel vrijwilligerswerk. Zo werkte hij onder meer in de bibliotheek en in de ouderenzorg. ‘Vrijwilligerswerk hielp mij om mensen te ontmoeten, de Nederlandse taal en cultuur te leren kennen en onderdeel te worden van de samenleving,’ zegt hij.
Begrijpen wat bewoners doormaken
Zijn inzet betaalde zich uit. Na enkele jaren kreeg hij zijn eerste baan in Nederland als woonbegeleider bij het COA. In zijn werk begeleidt Seyfettin bewoners van opvanglocaties bij allerlei vragen over hun toekomst. Hij voert gesprekken over opleiding, werk, talenten en persoonlijke doelen. Daarnaast organiseert hij sportactiviteiten en brengt hij bewoners in contact met lokale verenigingen.
Juist zijn eigen achtergrond maakt hem waardevol voor de mensen die hij begeleidt. ‘Ik weet hoe het voelt om opnieuw te moeten beginnen,’ zegt hij. ‘Ik vertel bewoners niet wat ze moeten doen, maar laat zien wat mogelijk is. Ik vertel dat ik zelf ook als vluchteling naar Nederland ben gekomen en nu bij het COA werk. Daardoor ontstaat vertrouwen.’
'Niemand laat vrijwillig zijn familie, vrienden en hele leven achter'
Tijdens zijn eigen integratietraject kwam Seyfettin in contact met Stichting voor Vluchteling-Studenten UAF. Een studiebegeleidingstraject bleek niet nodig, hij kon met zijn Turkse diploma aan de slag bij het COA. Toch maakte hij dankbaar gebruik van advies vanuit het UAF, onder meer bij vragen over taalontwikkeling en participatie. In zijn werk bij het COA ontdekte hij hoe waardevol zulk advies en begeleiding ook voor anderen kan zijn. Als bewoners hem vragen stellen over studie- en ontwikkelmogelijkheden, brengt hij hen altijd in contact met het UAF.
Inmiddels heeft Seyfettin ook meerdere voorlichtingsbijeenkomsten over het UAF georganiseerd op COA-locaties waar hij werkte. ‘Veel mensen weten niet welke mogelijkheden er zijn. Een voorlichting van het UAF kan dan echt het verschil maken. Bewoners krijgen informatie, stellen vragen en zien ineens nieuwe kansen voor zichzelf.’
Een uitgestoken hand
Naast zijn werk zet Seyfettin zich actief in voor verbinding tussen nieuwkomers en de samenleving. Volgens hem staat Nederland, net als veel andere landen, voor een keuze als het gaat om mensen met een vluchtachtergrond. ‘We kunnen onze vuisten ballen en afstand houden. Of we kunnen onze hand uitsteken.’
Voor Seyfettin is duidelijk welke keuze het verschil maakt. ‘Niemand laat vrijwillig zijn familie, vrienden en hele leven achter. Als we naar elkaars verhalen luisteren, ontdekken we talenten, dromen en mogelijkheden. Dan kunnen mensen meedoen en een waardevolle bijdrage leveren aan de samenleving. Dat heb ik zelf ondervonden toen ik naar Nederland kwam. En dat probeer ik nu door te geven aan andere nieuwkomers. Dus steek je hand uit. Daar worden we uiteindelijk allemaal beter van.’
Laat gevlucht talent bloeien
Geef gevluchte studenten, professionals en wetenschappers de kans zich te ontwikkelen. Met jouw donatie maak jij voor hen een wereld van verschil.
