Daniel: 'Vrijheid komt met verantwoordelijkheid'

Het gaat allemaal zo snel, verzucht Daniel Kidane (27) in accentloos Nederlands. Een paar jaar geleden liet hij familie en vrienden in Eritrea achter zich op vlucht voor de overheid. Nu studeert hij Marketing and Consumer Behaviour in Wageningen en heeft hij een eigen huis in Amsterdam.Foto: Tamara Reijers

‘Altijd naar anderen moeten luisteren’
Arriveren in Nederland, de eenzaamheid van het asielzoekerscentrum en de cultuurshock zorgen dat vrijheid in Nederland niet direct een feest is, vertelt Kidane. ‘Niemand die me zegt wat ik moet denken en doen vanaf het moment dat ik opsta, zoals in Eritrea. Ik was zo gewend om altijd naar anderen te moeten luisteren. Maar hier spreek je de taal niet. Het is moeilijk om met Nederlanders contact te leggen.’

Het UAF en Wageningen
Hij deed zijn best. Kidane liep stage liep bij een zorgcentrum. ‘Helaas sprak ik de taal nog niet’, zegt hij. ‘Die is lastig. Terwijl mensen graag mijn verhaal wilden horen.’ Later liep hij stage bij Vluchtelingenwerk. Via het asielzoekerscentrum kwam hij in aanraking met Stichting voor Vluchteling-Studenten UAF. Hij haalde zo zijn Nederlandse taaldiploma’s aan de Vrije Universiteit. Een taalcoach, een oud-Wageninger, inspireerde hem tot een studie in Wageningen.

‘Je krijgt iets door zelf iets te geven’
Kidane ziet hoe gevluchte landgenoten de aansluiting missen met de Nederlandse samenleving. ‘Ik heb zoveel van Nederland gekregen’, vertelt hij, ‘dat ik niet van een uitkering wil leven. Vrijheid komt met verantwoordelijkheid. Je krijgt iets door zelf iets te geven. Maar niet iedere vluchteling is hoogopgeleid en krijgt mogelijkheden als ik. Wat onze gemeenschap nodig heeft, zijn rolmodellen.’ Zijn voorbeeld was de taalcoach die zich over hem ontfermde.  

Je moet het helemaal zelf maken
Kidanes droom is een internetplatform voor vluchtelingen om hen te laten wennen aan vrijheid in Nederland. Vluchtelingen zijn in de Nederlandse samenleving geen winnaars, vertelt hij. Je moet het helemaal zelf maken. En dat kan lang niet iedereen. ‘Natuurlijk zijn er wel verenigingen voor vluchtelingen. Die zijn er voor de gezelligheid. Maar als je zoveel  hebt gedaan om vrij te zijn, dan kun je hier niet niks doen. Alleen: mensen weten niet hoe ze iets kunnen bereiken.’

De andere kant van vrijheid
Kidane geniet van de vrijheid. ‘Je bent vrij te zijn wie je bent’, zegt hij. Verhalen over de Tweede Wereldoorlog en 5 mei kreeg hij een beetje mee. De naam ‘Hotel De Wereld’ borrelt op. Maar dat Wageningen elk vijfde mei net zo’n gezellige drukte is als Koningsdag dat is in Amsterdam, nee, dat wist hij niet. In zijn Amsterdam is 5 mei bescheidener. ‘Ik heb de andere kant van de vrijheid ervaren’, zegt hij. ‘Voor mij is het in Nederland elke dag 5 mei, eigenlijk.’

Groter
Graag zou hij een praatje maken met wat ouderen die de Tweede Wereldoorlog zelf nog hebben meegemaakt. Hij wil wel eens horen hoe dat is geweest. ‘Eigenlijk zou 5 mei veel groter gevierd moeten worden’, vindt hij. ‘Er zijn nog zoveel mensen in de wereld die niet kunnen genieten van vrijheid.’

Dit artikel verscheen op 5 mei 2014 in De Gelderlander ter ere van Bevrijdingsdag

Tekst: Quirijn Visscher