UAF-studentenbegeleider Bahman Bahmani blogt over Ruth

UAF-studentenbegeleider Bahman Bahmani blogt over Ruth

Bahman Bahmani begeleidt UAF-vluchtelingstudenten. Hij is zelf ooit gevlucht. Hij schrijft korte verhalen. In dit verhaal schrijft hij over Ruth, een Joods-Nederlandse vrouw die voor hem het AZC nog steeds springlevend maakt. 

Ruth

Met een rugzak, waaraan de geur van de bazaar van Shiraz nog vast zit, stap ik door de Veluwe op zoek naar het AZC Lunteren. De komst van vluchtelingen, van wie ik er een ben, heeft de plaatselijke bevolking bang gemaakt. Ze hebben nog nooit een vluchteling van zo dichtbij meegemaakt. Het hele ecosysteem van het gebied is in de war geraakt; die verwarring kun je aflezen van de gezichten van de arme mensen. Zelfs de vogels zingen anders en de dennenbomen hebben andere schaduwen gekregen.

Het is nu vele jaren later en het AZC Lunteren is ook al lang verdwenen, maar er is een persoon die het AZC voor mij nog steeds springlevend maakt. Zij zet de tijd stil.

Ruth was een Joods-Nederlandse vrouw die veel had meegemaakt. Kromgebogen en gesteund door haar stok kwam zij naar het AZC op bezoek bij Roza om haar te troosten in haar angst en nachtmerries. Roza was een Iraanse asielzoekster die via Duitsland in het AZC Lunteren terecht was gekomen, wat slechts een paar mensen wisten. Zij vertelde dat de Duitse regering het moeilijk maakte voor de Iraniërs om in Duitsland te blijven, want het Duitse bedrijfsleven had veel opdrachten binnengehaald en in ruil daarvoor moest de Duitse regering Iraniërs terugsturen. De angst dat haar kinderen teruggestuurd zouden worden, had alles van haar afgepakt. Zij kon niet eten of slapen. Praten deed zij niet graag. Roza was zelfs bang voor de psychiater, omdat zijn kamer naast de interviewkamer was. Zij kwam iedere keer verdwaald in haar gedachten met een plastic zak medicijnen terug van de psychiater. Maar Ruth was de enige die haar goed kon troosten. We noemden haar de Joodse pijnstiller. Ruth lukte het om zonder woorden, met haar mimiek en haar zijn, haar te troosten. Zij hielden elkaar vast en de rest ging vanzelf. Roza hield haar vast alsof zij de bron raakte.

Lees het hele verhaal (pdf).

Fotografie: Emiel Elgersma 

Ben je student en wil je mentor worden?

Ben je student en wil je vluchtelingstudenten ondersteunen bij het opbouwen van een toekomst in Nederland? Word dan mentor! Meld je hier aan.

Ben je UAF-student?

Ben je UAF-student en spreekt het idee van een mentor je aan? Klik hier voor meer informatie en meld je aan!

Help mee!

Iedere week kloppen tientallen hoogopgeleide vluchtelingen aan bij het UAF. Zij hebben alles achter zich gelaten, maar brengen hun talenten met zich mee. Deze vluchtelingen willen graag in Nederland aan de slag met hun werk of studie. Het UAF ondersteunt hen daarbij. Helpt u mee?

 

Meld u aan voor de digitale nieuwsbrief van het UAF