Comeniusprijs: start van een nieuwe fase in mijn leven

Comeniusprijs: start van een nieuwe fase in mijn leven

‘Wanneer ben je tevreden over de dag?’ vroeg mijn man Rasoul toen we zaterdagochtend naar Naarden reden. Over het antwoord hoefde ik niet lang na te denken. De vraag die Rasoul stelde, had ik mezelf de afgelopen weken al tig keer gesteld. ‘Ik hoop dat de aanwezigen voelen dat het verhaal uit mijn hart komt’, antwoordde ik. ‘En dat het verhaal de aanwezigen in hun hart raakt. Als dat lukt, ben ik tevreden.’

In de Grote Kerk in Naarden, op steenworp afstand van het mausoleum van Jan Amos Comenius, vond afgelopen zaterdag de jaarlijkse Comeniusdag plaats. Voor de pauze luisterden de ruim zevenhonderd aanwezigen naar een lezing van oud-minister Jet Bussemaker – titel: 'Broedplaatsen van burgerschap; over de waarde(n) van weten’. Na prachtige muziek van het Hodonín symfonieorkest uit Tsjechië en de mooie woorden van juryvoorzitter Douwe Breimer, ontving ik na de pauze de Comeniusprijs 2019.

Terugkeren naar je hart
‘Ik zie het leven als een geschenk’, begon ik mijn speech, nadat ik de gegraveerde bokaal van Boheems kristal in ontvangst had genomen van Gooise Meren burgemeester Han ter Heegde. In de twintig minuten die volgden heb ik de aanwezigen uitgenodigd om terug te keren naar hun hart. Zoals ik dat zelf deed na mijn vlucht uit Iran. Het bleek een zwaar leerproces, maar zachtheid als kwaliteit naast hardheid maakt van een overlever weer een genuanceerd mens. Of zoals Comenius zei: ‘De uitzichtloosheid en ellende kent maar één noodzaak: terugkeren naar je hart en bij die terugkeer de deur achter je dicht doen.’

Hoewel ik – met name vanwege het persoonlijke karakter van mijn verhaal – opkeek tegen de speech, zag ik het als een kans. Een kans om mijn versie van het verhaal van Jan Amos Comenius, een van mijn voorbeelden, door te geven aan een grote groep mensen. Een verhaal dat gaat over toegang tot onderwijs en banen voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. (Eigenlijk wil ik het omdraaien, want het onderwijs en de arbeidsmarkt hebben een afstand tot deze mensen. Misschien iets voor een volgend blog.)

Een nieuwe fase
Toen ik was uitgepraat, stonden bijna alle mensen op. Het grote podium vulde zich met warmte. Tijdens het applaus, dacht ik terug aan het moment in de auto met Rasoul. Het was gelukt. ‘Waarom werk je zo hard?’ Die vraag is mij de de afgelopen jaren tientallen keren gesteld. ‘Kijk dan!’ dacht ik, terwijl het applaus aanhield. Het is het waard geweest. Daar op dat podium, op een zonnige zaterdagmiddag in maart, viel er iets van me af. De prijs en het applaus als de ultieme bevestiging. Eindelijk kon ik de achterstand – die ik sinds mijn komst naar Nederland in 1990 voelde – achter me laten.

Daarmee luidt de Comeniusprijs een nieuwe fase van mijn leven in. Alsof ik al die jaren, zonder dat ik er weet van had, naar dit moment toewerkte. Ik hoop en ik denk dat de storm die ik soms kan zijn nu wat vaker gaat liggen. Dat zal ook nodig zijn. Om de verantwoordelijkheid die met een prijs als deze gepaard gaat te dragen, moet ik vaker stilstaan en minder haasten. Vertragen heeft een belangrijke functie. Hopelijk gaat het me lukken. Onze Nederlandse samenleving is nog altijd gebaseerd op waarden waar ik als 17-jarige al voor streed: vrijheid, solidariteit, gelijkheid en onderwijs voor iedereen. Ik ben vastberaden om deze democratische waarden nog lang door te geven aan de jonge mensen om mij heen. In de geest van Jan Amos Comenius.

Ik wil iedereen bedanken die mijn boodschap afgelopen zaterdag heeft ontvangen. Zonder mensen die hun hart openstellen is het verhaal van Comenius ten slotte nergens. Was je er niet bij? In dit boekje (pdf) vind je de tekst van mijn speech.

 

Mentor worden?

Wilt u vluchtelingen ondersteunen, zodat ze hun weg kunnen vinden op de Nederlandse arbeidsmarkt of de Nederlandse taal (beter) onder de knie krijgen? Word dan mentor van een vluchteling.

Ben je UAF-student?

Ben je UAF-student en spreekt het idee van een mentor je aan? Klik hier voor meer informatie en meld je aan!

Help mee!

Iedere week kloppen tientallen hoogopgeleide vluchtelingen aan bij het UAF. Zij hebben alles achter zich gelaten, maar brengen hun talenten met zich mee. Deze vluchtelingen willen graag in Nederland aan de slag met hun werk of studie. Het UAF ondersteunt hen daarbij. Helpt u mee?

 

Meld u aan voor de digitale nieuwsbrief van het UAF