Juni 2015 - Emine Igdi is Koerdische, studeerde met steun van het UAF en werkt daar nu als studentenbegeleider. ‘Ik wil mensen graag helpen. Daarnaast vind ik het zonde om al dat potentieel van vluchtelingen verloren te laten gaan, terwijl ze zoveel kunnen betekenen voor ons land.’

‘Het is jammer als een arts aan de slag moet als schoonmaker’

Foto: Mona van den Berg

UAF-studenten die voor het eerst op gesprek komen, krijgen te horen wat zij van het UAF kunnen verwachten, hoe het Nederlandse onderwijsstelsel werkt en voor welke verrassingen vluchtelingen kunnen komen te staan. De studentenbegeleider en de vluchteling denken samen verder na over wat de UAF-student eigenlijk wil en hoe diegene dat kan bereiken.

Stapje verder richting zelfstandigheid
Igdi: ‘Ik geef meestal opdrachten mee: ga eens met docenten op die universiteit praten, vraag na hoe die studie is opgebouwd. Ik heb die kennis ook, maar het is belangrijk dat de student het zelf doet. Elke stap is een stapje verder richting zelfstandigheid, een kleine overwinning op het leven in een vreemd land.’

Zo kijken de vluchtelingen samen met het UAF welke studie bij hen past. Bij het opleidingsniveau in hun herkomstland, hun niveau, hun wensen, de arbeidsmarkt. ‘Soms willen mensen een studie doen die als het er op aan komt veel te moeilijk voor ze is’, zegt Igdi. ‘Neem bijvoorbeeld rechten. Je Nederlands moet voor een studie waar taal zó belangrijk is, wel héél goed zijn om hem met succes te kunnen afronden.’

Je kop bij de boeken houden
Voor veel van de vluchtelingen die het UAF begeleidt, is de toekomst onzeker en zijn de zorgen groot. Igdi: ‘Denk bijvoorbeeld aan al die mensen uit Syrië. Ze zijn zelf veilig, maar een groot deel van hun familie is achtergebleven. Dan kan het knap lastig zijn je kop bij de boeken te houden.’

Igdi en haar collega’s werken veel samen met hoger onderwijsinstellingen. ‘Wij houden de ontwikkelingen in het hoger onderwijs nauwlettend in de gaten. We maken afspraken met gemeenten, bijvoorbeeld over studeren met behoud van uitkering. Het is jammer als een arts aan de slag moet als schoonmaker omdat hij zich hier niet mag bijscholen.’

Onze studenten zijn niet zielig
UAF-studenten hebben het meestal zwaarder dan hun studiegenoten die hun vooropleiding in Nederland hebben gevolgd. ‘Onze studenten zijn vaak ouder en ze hebben meer meegemaakt’, legt Igdi uit. ‘Ze vallen daarom soms buiten de groep, de taal is soms nog een obstakel, de studiecultuur is anders. Maar ze zijn niet zielig. Ze moeten gewoon hard studeren zoals ieder ander. We proberen vooral een paar van de extra obstakels weg te nemen die vluchtelingen tijdens hun studie tegenkomen.'

‘Jaarlijks vieren we een groot afstudeerfeest. Dat is het hoogtepunt van het jaar, dan zie ik al mijn studenten trots met hun diploma. Daar doe ik het voor.’

Dit verhaal is een bewerking van het interview dat eerder werd gepubliceerd in de Trouw-bijlage ‘VLUCHT’ van Mona van den Berg, juni 2015

Niet zómaar studenten

Welke weg legt een vluchtelingstudent af? Klik op de afbeelding te vergroten.