Foto: Venus Veldhoen
Juni 2010- Peter Ehiorobo (38) uit Nigeria moest zijn vaderland ontvluchten. Mensen om hem heen konden het niet accepteren dat hij homoseksueel is. Door een eindeloze asielprocedure verloor Peter veel kostbare jaren. Met steun van het UAF wil hij zo snel mogelijk een technische bul halen.
‘Ik ben homoseksueel. Daarom werd ik in mijn stad in Nigeria op verschillende manieren mishandeld, fysiek en mentaal. Ook de politie viel mij lastig. Op een gegeven moment zag ik zelfmoord als de enige oplossing’, zegt Peter. ‘Gelukkig nam ik de beslissing om te vluchten. Uiteindelijk ben ik in Nederland beland. Zonder identiteitsbewijs, zonder paspoort, niets. De eerste keer werd mijn asielaanvraag afgewezen omdat ik niet kon bewijzen dat ik Nigeriaan was. De tweede keer kreeg ik een negatief antwoord omdat ik volgens de autoriteiten in een andere streek van Nigeria wel veilig zou kunnen wonen. Bij de derde beoordeling kreeg ik wel een verblijfsstatus’.
De hele asielprocedure heeft Peter veel tijd gekost. ‘Eigenlijk was ik alleen maar aan het wachten. Ik probeerde wel Nederlands te leren, maar dat was erg moeilijk omdat er geen leerboeken in het asielzoekerscentrum waren.’ Een andere vluchteling in het asielzoekerscentrum (AZC) waar Peter verbleef nam hem mee naar de Good News Ministry, een kerkgenootschap in Amsterdam. Peter kreeg een band met de hoofdstad en besloot er te gaan wonen toen hij uiteindelijk in Nederland een verblijfsstatus kreeg. ‘De afgelopen tijd heb ik de inburgeringscursus gedaan. Op dit moment volg ik een cursus Nederlands om op een hoger niveau te komen.’
Eind 2009 meldde Peter zich bij het UAF omdat hij graag wil studeren.’Toen ik me bij het UAF inschreef, keek ik naar de toekomst. Ik realiseerde me dat ik niet nog meer tijd kon verliezen. In Nigeria heb ik een bachelor informatica gehaald. Het liefst wil ik studeren voor een Nederlands diploma informatica of elektrotechniek’, zegt hij. ‘Het is belangrijk voor mij om te kunnen studeren, om mezelf te ontwikkelen. Ik bid elke dag om een brief van het UAF waarin staat dat ik ben geaccepteerd als cliënt. Mijn toekomst is daarop gebaseerd.’
Enkele maanden na dit interview werd Peter cliënt van het UAF.