Eindelijk weer arts
2008- Tolken. Dat werk moest de Irakese arts Akeel Alhafidh van het arbeidsbureau doen. Alhafidh: 'Arts zou ik onmogelijk kunnen worden, zo vertelden ze mij. De procedure was te moeilijk en het beroep arts zou in Nederland beschermd zijn. Een buitenlander kan hier niet zomaar als arts werken. Ik zou geen enkele kans maken.'
Alhafidh was in 1995 naar Nederland gevlucht. In Irak had hij toen al de studie Geneeskunde afgerond en ook twee jaar gewerkt als basisarts. Hij was dan ook geïnteresseerd in de Nederlandse gezondheidszorg. “In het asielzoekerscentrum in Hoogeveen was een arts die mij wel verder wilde helpen. Hij bracht me in contact met een chirurg met wie ik een dag mocht meelopen. Verder begon ik met een zelfstudie door enkele medische boeken ter hand te nemen. Ondertussen zocht de arts uit hoe ik in Nederland aan de slag kon. Hij nam contact op met het ministerie van VWS, maar dat leidde in eerste instantie tot niets.”
Alhafidh was één van de buitenlandse artsen die dankzij de Commissie Instroom Buitenlandse Artsen (CIBA) aan de Nederlandse universiteit kon studeren. 'Via het UAF kwam ik bij de CIBA. Eindelijk werd ik geholpen. Probleem was alleen dat ik mij te laat had aangemeld, zodat ik pas het jaar erop kon instromen. Gelukkig vond ik voor die tussentijd werk. Ik moest loempia’s vouwen in een fabriek. Dat vond ik ontzettend leerzaam, want daar maakte ik kennis met de spreektaal.'
Even leek het arbeidsbureau roet in het eten te gooien. Die vond loempia’s vouwen een voorliggende voorziening op arbeid en wilde geen toestemming geven voor de opleiding Geneeskunde. 'Dat was een domper', zegt Alhafidh. 'Ik zag me mijn hele leven al in die fabriek werken.' De sociale dienst dacht er echter anders over en in 1999 startte hij alsnog met zijn studie. Alhafidh voltooide de opleiding tot basisarts in twee jaar, waarna hij zich in het Academisch Medisch Centrum Groningen mocht specialiseren als gynaecoloog. Die specialisatie voltooit hij op dit moment in het Medisch Centrum Leeuwarden. Werk heeft hij ook al. 'Een jaar geleden vroeg het ziekenhuis Midden-Twente mij. Nu moet ik daar alleen nog een woning zien te vinden.'
Lees meer over gevluchte artsen: project Latente Talenten