11 December 2010
Een verslag van UAF-alumnus Bojana Mikus
De belangstelling voor de rondleiding in de Tweede Kamer op 11 december 2010 was groot; er was plaats voor dertig deelnemers maar in de loop van de ochtend werd duidelijk dat wij in totaal met 33 mensen waren. De rondleiding begon met een filmpje over het ontstaan van het Binnenhof. Daarna volgde het bezichtigen van de Ridderzaal. Wat iedereen gelijk opviel was de grootte van de zaal. Doordat een brede lens wordt gebruikt tijdens het filmen van de Koningin die de troontrede houdt op de Prinsjesdag lijkt de Ridderzaal op de TV veel groter dan in werkelijkheid. De Ridderzaal heeft de oude stijl behouden zoals het plafond dat de omgekeerde boot voorstelt, de steunbalken die het plafond ondersteunen en de grote muur waarop het eerste hoofdstuk van de Nederlandse Grondwet is geschreven. Zodra men de Ridderzaal binnenkwam, werden de telefoons, videocamera’s en de fototoestellen tevoorschijn gehaald om ieder detail vast te leggen.
De rondleiding vertolkte zich verder door de lange glazen gang waarbij aan de linker kant de Ridderzaal stond en aan de rechterkant zich het nieuwe, moderne gebouw bevond. De grote roltrap richting de Tweede Kamer die de afgelopen maanden zo vaak op het nieuws te zien was, konden wij deze keer ook gebruiken. Heel even voelden wij ons even belangrijk als de politici die wij zo vaak op de televisie op de roltrap hebben zien staan. Bij het gedachte dat de voetafdrukken van onder andere Jan Peter Balkanende, Wouter Bos, Femke Halsema, Geert Wilders en Mark Rutte zich ook op deze roltrap bevonden, en wij met onze voeten daarop stonden, was het eerste moment dat wij verbondenheid met de politici konden voelen. Met het binnentreden van de Tweede Kamer gingen alle gezichten richting de welbekende grote blauwe leren stoelen waarop wij zo vaak de politici van verschillende partijen hebben gezien. Voor mij persoonlijk was het een intens moment toen ik de Tweede Kamer in het geheel bekeek: nog geen drie jaar geleden werden er in diezelfde ruimte debatten gehouden met mevrouw Verdonk over het Generaal Pardon, dat ons lot en onze levens volledig veranderde.
Hoewel het ontzettend leuk en leerzaam was om de Tweede Kamer te zien, werd het ook een beetje pijnlijk toen ik aan al die jaren dacht dat ik de debatten op het puntje van de stoel heb gevolgd, wetende dat over mijn toekomst vanuit deze vierkante kilometer werd beslist. Maar door mij op het hier en nu te baseren werden die emoties als het ware weggeveegd en keek ik met nieuwe ogen de Tweede Kamer aan vol bewondering, leergierigheid en alles in mij opnemend aangezien wij de kamer niet mochten fotograferen. En daar zaten wij dan….op de groene stoelen die gereserveerd waren voor de persvertegenwoordigers van o.a. Telegraaf, Volkskrant en het RTL-nieuws. Er werd ons meegedeeld dat de Tweede Kamer op dinsdagmiddag, woensdag en donderdag opengesteld is voor iedereen. De genodigden mogen alleen horen, zien en zwijgen tijdens het debat en vragenuurtje. Wij kwamen erachter dat de Tweede Kamer en het Binnenhof eigenlijk een groot bedrijf zijn waarin ongeveer 1500 mensen werkzaam zijn.
De UAF-Alumni waren erg geïnteresseerd in de manier waarop de notulen van iedere vergadering werden vastgelegd, hoe en door wie de zitplaatsen van de politici werden bepaald en hoe de spreektijden werden verdeeld over de politici.Tijdens de rondleiding hebben wij een goede impressie gekregen van de manier waarop een vergadering wordt geleid, hoe de partijen over de Tweede Kamer zijn verdeeld en wat de rol van ministers is.
Na de rondleiding in de Tweede Kamer hebben wij in een exclusief hotel geluncht waarbij wij voor het eerst de mogelijkheid hadden gekregen om ons aan elkaar voor te stellen.
Het Lagerhuis-debat werd officieel geopend door de directeur van het UAF, Kees Bleichrodt die onder andere in zijn toespraak heeft gezegd dat het belangrijk is dat wij de politieke bongo-bongo taal leren spreken. Mohammed Baba leidde het debat en de juryleden Sander Terphuis en Maartje Meuwissen letten op onze debattechnieken. Tijdens het debat was het belangrijk om niet te generaliseren en grapjes maken werd aangemoedigd om de zware onderwerpen toch luchtig te houden. De drie stellingen waarover werd gedebatteerd waren: “Het kabinet Rutte is rampzalig voor vluchtelingen”, “De wereldburger is een mythe” en “Godsdienst belemmert de emancipatie van de vrouwen”. Het debat was erg leuk en leerzaam aangezien men niet veel ervaring had met debatteren en aan het eind van de dag bleek dat er een grote interesse is onder de alumni om vaker onderling te debatteren. Debatteren werd positief ervaren omdat men tijdens het debatteren de hersenen traint om gefocust en geconcentreerd na te denken; debatteren stelt ons in gelegenheid om stil te staan bij dingen waarbij men anders nooit echt bij stil staat en daarnaast leert men ook heel veel van anderen en verbreedt zo de eigen horizon.
Het is een ontzettend leuke dag geworden. De combinatie van de ontspannen rondleiding gevolgd door de lunch en daarop aansluitend het debat werd als zeer aangenaam ervaren. Het enige minpunt was dat er soms moeilijke woorden in de stellingen werden gebruikt zoals het woord mythe. Aan het eind van het debat hebben wij meer te horen gekregen over de Nederlandse debatcultuur, de technieken die erbij komen kijken, de houding, de stemgeluid en het advies niet heel veel emotie tijdens het debatteren te uiten, wat soms wel lastig was.
Noot van het UAF: In haar verslag vermeldt Bojana niet dat zij door de jury tot winnaar van het debat werd uitgeroepen.