Afstudeerfeest 25 september 2010 op de Haagse Hogeschool
Op 25 september vond het grootste afstudeerfeest van Nederland plaats in de Haagse Hogeschool. Er viel veel te vieren: dit jaar waren er weer meer dan 200 UAF-clienten afgestudeerd.
Toespraken:
Lees ook ons persbericht
Kamervoorzitter Gerdi Verbeet: 'Het UAF is van belang voor de toekomst van Nederland'
(...) Dit jaar studeren zo'n 220 vluchtelingstudenten af met steun van het UAF. Tegelijk zijn aan universiteiten en hogescholen bijna drieduizend andere keihard aan het werk om datzelfde doel te bereiken. En weer 250 andere staan nu aan het begin van hun studie. Ze worden allemaal, met geld en met advies, gesteund door het UAF. Daarmee is het UAF - al meer dan 60 jaar - een heel bijzondere en heel succesvolle instelling. Het fonds zorgt er voor dat getalenteerde jongeren een studie kunnen volgen - of afmaken - waarvoor ze in hun eigen land de kans niet meer kregen. De organisatie heeft zelfs zo'n bijzondere positie gekregen dat ze jongeren kan laten studeren die nog geen verblijfsvergunning hebbben. Zodat die jongeren meteen aan de slag kunnen en geen tijd verliezen. Het UAF is dus van enorm belang voor de toekomst van jonge vluchtelingen.
Maar dat is niet alles. Want het UAF is ook van enorm belang voor de toekomst van Nederland. Want laten we de zaken wel bij de naam noemen: Nederland heeft u en uw talent gewoon heel hard nodig. Ons land heeft een grote behoefte aan hoger opgeleiden. We hebben een grote behoefte aan afgestudeerden in de bèta-richingen, techniek en medische wetenschappen - de richtingen die juist vluchtelingstudenten heel vaak kiezen. En Nederland heeft een grote behoefte aan mensen met de inzet, de energie en het doorzettingsvermogen die we bij u allemaal zien. (...) U bent de verpersoonlijking van de overtuiging, dat de toekomst beter zal zijn dan het heden. U bent het bewijs van de kracht van mensen. U vertegenwoordigt de hoop.
UAF-voorzitter Ruud Lubbers: 'Hoe eerder mensen aan de slag kunnen hoe beter dat is voor de samenleving'
(...) Beste afgestudeerden, u heeft een belangrijke mijlpaal bereikt, maar u bent er nog niet. Ik kan mij voorstellen dat u soms wat moedeloos wordt als u de kranten doorbladert of tv kijkt. Er lijkt wel een wedstrijd aan de gang hoe we het beleid zo streng mogelijk kunnen maken voor vreemdelingen. (...) Ik zou u graag enkele woorden van bemoediging willen meegeven. Onderschat u de kracht van het maatschappelijk middenveld niet: voor een buitengewoon groot deel van de Nederlanders bent u zeer welkom, sterker nog: u bent hard nodig. (...) Waar het om gaat is dat er een duurzaam beleid ontwikkeld wordt waarbij mogelijkheden en wenselijkheden voor de lange termijn centraal staan.
Laat ik u twee voorbeelden geven. Investeren in inburgering betekent bezuinigen op termijn. Hoe eerder mensen aan de slag kunnen hoe beter dat is oor de betrokkenen en voor de samenleving. Niemand wordt er beter van wanneer we inburgering zo krachtig beperken als nu voorgesteld is.
Een tweede voorbeeld betreft de gevluchte artsen. tot voor kort was dit de meest succesvolle groep vluchtelingen op de arbeidsmarkt. 96 % van de in Nederland afgestudeerde gevluchte medici werkt als arts of als specialist. Door gewijzigd overheidsbeleid krijgen steeds minder gevluchte artsen de kans die hun beroep in Nederland uit te oefenen. Toch ligt daar een grote kans om bezuinigingen te realiseren. Op verzoek van het UAF hebben de rekenmeesters van Booz & Co uitgerekend dat een investering van € 10.000 in de omscholing van een gevluchte arts € 40.000 per persoon oplevert. Er valt dus veel te winnen.
Tatev Sedrakjan uit Armenië, meester in de rechten: 'Ik heb een gat in de lucht gesprongen'
Studeren is voor Nederlanders niet meer dan vanzelfsprekend. Voor mij was het heel anders. Omdat ik geen verblijfsvergunning bezat, had ik eigenlijk niet de middelen om naar de universiteit te gaan. Ik mocht niet werken en had geen recht op de studiefinanciering. Door onmacht kreeg ik het gevoel dat ik niets kon bereiken in mijn leven. Ik wilde graag rechten studeren en niemand kon mijn helpen. (...) Gelukkig attendeerde de moeder van een vriendin mij op het UAF. In het computerlokaal van de AZC heb ik informatie gezocht over het UAF en zonder aarzeling gebeld. Nee, heb je, ja kan je krijgen, had ik geleerd. Na het opsturen van het inschrijfformulier werd ik uitgenodigd voor een intakegesprek. Binnen een paar weken zou ik een antwoord krijgen. Toen ik de brief opende en las dat ik als cliënt van het UAF aangenomen was, heb ik een gat in lucht gesprongen. Zelfs toen de decaan van mijn middelbare school belde met het zalige nieuws dat ik geslaagd was voor mijn schoolexamen, was ik niet zo gelukkig. Dankzij de hulp van het UAF heb ik mijn rechtenstudie kunnen afronden. En nu mag ik de titel meester in rechten voeren.
Na een goede voorbereiding met het UAF ben ik naar het ministerie gegaan. Na twee selectieronde was ik aangenomen. Sinds mei 2009 ben ik werkzaam bij Justitie als programmasecretaris van het programma VIPS. (...) Mijn contract is met een jaar verlengd en inmiddels doe ik de werkzaamheden van een beleidsmedewerker. Als mijn contract weer verlengd wordt, wat ik zeer hoop, wil ik doorstromen naar beleidsmedewerker. Daarnaast wil ik me aanmelden voor de RAIO-opleiding. Ik ambieer een baan als rechter.
Zonder UAF had ik dit allemaal niet bereikt. Mijn dank is zeer. Door steun van het UAF zijn mijn kansen vergroot op de arbeidsmarkt. Het UAF is steun en toeverlaat voor vele vluchteling die een leven willen opbouwen in Nederland. Door steun van het UAF is mijn droom werkelijkheid geworden.
Bojana Mikuš uit Bosnië-Herzegovië, biomedisch research analist: 'Wij zijn het voorbeeld van positieve integratie'
Vijf jaar geleden ben ik met het UAF in aanraking gekomen via een klasgenootje in 5 havo, nog op de middelbare school. Als negentienjarig meisje, zonder verblijfsvergunning, zonder geldig identiteitsbewijs, dat met de familie op straat was gezet en niet meer leerplichtig was maar wel zeer leergierig, was het mij met behulp van de leraren op de middelbare school toch gelukt om me in te schrijven voor de opleiding Biologie en Medisch Laboratoriumonderzoek aan de Noordelijke Hogeschool te Leeuwarden. Ondanks deze overwinning had ik nog steeds een probleem, de studiefinanciering, waar ik niet voor in aanmerking kwam. Toen hoorde ik van het UAF. De stichting gaf mij een duw in de rug en investeeerde in mijn opleiding, de basis van mijn toekomst. Drie jaar geleden heb ik eindelijk- na negen jaar in Nederland te hebben gewoond - een verblijfsvergunning gekregen via het Generaal Pardon. Ik ben inmiddels afgestudeerd en werk nu bij het Universitair Medisch Centrum in Groningen als biomedisch research analist. Zonder hulp van het UAF stond ik vandaag niet hier en ik weet niet of ik überhaupt de mogelijkheid had gekregen als ik pas na het Generaal Pardon nog aan een studie zou beginnen. De hulp van het UAF heeft ervoor gezorgd dat ik al die jaren niet stil ben blijven staan, maar dat ik mij juist verder ben gaan ontwikkelen en niet alleen op professionele gebied maar ook op sociale gebied door actief deel te nemen aan de Nederlandse maatschappij.
(...) Het UAF biedt mij ook nu nog mogelijkheden om mij verder te ontwikkelen. Sinds kort doe ik binnen het UAF actief mee met het alumninetwerk. Zo kan ik verschillende workshops volgen, contacten leggen met andere UAF-alumni en leren hoe een groot netwerk op te bouwen. Het UAF heeft mij niet alleen tijdens de studie geholpen en solliciteren, maar biedt het mij tevens toekomstperspectieven zoals het misschien volgen van een aansluitend Master opleiding over twee jaar.
Ik denk dat ik namens alle afgestudeerden kan zeggen dat wij erg trots zijn dat wij actief deel nemen aan de Nederlandse kenniseconomie. Ook al zijn wij nu nog een kleine groep denk ik dat juist wij een voorbeeld kunnen zijn van positieve integratie. Juist vooral door onze gedrevenheid, open houding, doorzettingsvermogen en het UAF staan wij vandaag hier. Zoals Albert Einstein het eens zei: 'Alles dat werkelijk groots en inspirerend is, is gecreëerd door een individu dat kon werken in vrijheid.' En met dit citaat wil ik het UAF nogmaals bedanken voor de vrijheid dat het in onze levens heeft gecreëerd in de tijden dat wij niet alle vrijheid in Nederland hadden.