'UAF was de hand die me optilde'
De mentor op de Montessori-school bracht hem in contact met het UAF. Want Karapet Karapetyan wilde graag studeren, maar kon door zijn vluchtelingenstatus geen studiefinanciering aanvragen. “Dat het UAF mijn studiegeld betaalde, heeft me veel motivatie gegeven om het goed te doen. Ik moest hard studeren om verder te komen.”
Karapet is nu bezig met zijn laatste rechtencolleges. Dan is hij nog maar een scriptie verwijderd van de afronding van de onderzoeksmaster Onderneming & Recht aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Zonder het UAF was hem dat niet gelukt. “Toen het UAF aangaf dat ze me wilden steunen bij mijn studie, was dat een geweldig moment. Ik had het gevoel dat een hand me van de grond af tilde.”
Eindexamen als eindpunt
De studieloopbaan van Karapet is indrukwekkend. Toen hij een jaar in Nederland was, begon hij na een taalcursus Nederlands aan Havo-4. Binnen een paar maanden was het duidelijk dat hij beter op het VWO zou passen. “Mijn cijfers waren goed genoeg en bovendien had ik dan een extra jaar voordat ik eindexamen moest doen. Kon ik mijn Nederlands nog verder verbeteren.” Karapet was uitzonderlijk gemotiveerd. “Ik werkte heel hard. Ik moest goede cijfers halen en ik wilde per se slagen voor het eindexamen. Het examen was mijn eindpunt, ik had nog niet bedacht wat ik daarna wilde doen.” Het eindexamen haalde hij met achten en negens, de universiteit was zijn volgende uitdaging. “Het was heel spannend om naar de universiteit te gaan. Een nieuwe horizon. Dit was voor mij het hoogst haalbare, dacht ik.”
Maar dat was niet waar. Zijn propedeuse haalde Karapet cum laude. En door zijn hoge cijfers werd hij uitgekozen om mee te doen met een speciale master, waar alleen de beste rechtenstudenten voor in aanmerking komen. Onderdeel van de master: een stage bij een van de beste advocatenkantoren van Nederland. “Erg indrukwekkend. Zij werken alleen voor de allergrootste bedrijven en voor bedrijven en de staat. Niet de bakker op de hoek, zeg maar.”
Kopiëren of tweedehands
Het UAF betaalde het collegegeld en een bijdrage aan het boekengeld. “Kijk, zij hebben ook geen onuitputtelijke zak geld. Dus soms moesten we schipperen met de middelen. Niet alle boeken kon ik nieuw kopen, want studieboeken zijn enorm duur. Dan overlegde ik met de leraren of ik niet een tweedehands boek van vorig jaar kon gebruiken. Of ik kopieerde wat hoofdstukken van het lesmateriaal uit de bibliotheek. Het gaat niet om dat boek, het gaat erom dat je de inhoud kunt bestuderen. Het feit dat het UAF mijn studiegeld betaalde, gaf me een extra zetje in de rug. Ik moest goed mijn best doen, want zij geloofden in mij.”
Pas in januari, maanden nadat het Generaal Pardon was uitgesproken, kregen Karapet, zijn ouders en zijn twee zussen een verblijfsvergunning toegekend. Tot die tijd was het onzeker of ze in Nederland konden blijven. Nu ligt de toekomst open. Wat gaat Karapet doen? “Eerst afstuderen. En na mijn afstudeerscriptie wil ik promoveren. Ik ben in gesprek met de universiteit om daar een promotieplaats te krijgen. Weer een nieuwe uitdaging. Ik had nooit gedacht dat dit mogelijk was, maar door hard werken is het toch gelukt.” Vluchtelingstudent of promovendus met verblijfsvergunning, zijn motivatie blijft hetzelfde: “Ik heb niet het idee dat ik rustig kan afwachten hoe het allemaal loopt. Ik moet hard werken, laten zien dat ik er ben, goed presteren. Want dat is de sleutel om ver te komen.”
(Foto: Soraya Ebrahimi)